Za oknem szaro i chłodno, a w głowie od razu odzywa się babcine „nie wychodź, bo się przeziębisz”? Możesz je spokojnie wyłączyć. Samo zimno nie sprawia, że dziecko dostaje kataru. Odpowiadają za to wirusy, które najłatwiej przeskakują z osoby na osobę w ciepłych, ciasnych salach. Dziecko ubrane na cebulkę może więc jesienią śmiało iść na dwór.
Zimno nie zaraża, wirusy tak
Przeziębienie to infekcja wirusowa. Żeby dziecko się rozchorowało, wirus musi do niego trafić, na przykład od kolegi, który kicha obok, albo z rąk, którymi przed chwilą dotykało klamki czy wspólnych zabawek. Chłodne powietrze żadnego wirusa ze sobą nie przynosi.
Zwraca na to uwagę pediatra dr Katiraei, opisując nawyki rodzin, w których dzieci rzadko chorują. Tacy rodzice nie traktują chłodu jak wroga. Wiedzą, że o infekcji decyduje kontakt z wirusem, a nie temperatura za oknem.
Długo byłam pewna, że każdy jesienny spacer to proszenie się o katar. Tymczasem kłopot zaczyna się zwykle dopiero wtedy, gdy wracamy do środka.
Gdzie dziecko naprawdę łapie wirusy?
Jesienią życie dzieci przenosi się pod dach. Sala w przedszkolu, klasa, świetlica, zajęcia dodatkowe, sklep w drodze do domu. Okna są pozamykane, kaloryfery grzeją, a w jednym pomieszczeniu przebywa cała grupa. Właśnie w takich ciepłych, zatłoczonych wnętrzach wirusy krążą najszybciej.
Na dworze dzieci mają wokół siebie więcej miejsca i nie siedzą sobie na głowach. Dlatego trzymanie malucha w domu przy każdym pochmurnym dniu nie chroni go przed chorobą. Często oznacza tylko tyle, że zamiast pobiegać, spędzi popołudnie w kolejnym nagrzanym pokoju.
Na cebulkę, czyli jak ubrać dziecko na spacer
Warunek jest jeden: strój ma pasować do pogody. Zamiast jednej grubej kurtki lepiej sprawdza się kilka cieńszych warstw. Gdy dziecko rozgrzeje się przy bieganiu, zdejmiesz jedną z nich, a gdy przysiądzie na ławce, założysz ją z powrotem.
- Przy skórze – miękka koszulka, która nie gryzie.
- Na środek – sweter albo polar.
- Na wierzch – kurtka, która chroni przed wiatrem i deszczem.
- Dodatki – czapka, a w chłodniejsze dni także szalik i rękawiczki.
Po powrocie zdejmij dziecku mokre rzeczy i przebierz je w suche. Dzięki temu spacer kojarzy się z frajdą, a nie z marznięciem, i następnym razem nie trzeba nikogo namawiać do wyjścia.
Co jeszcze robią rodzice dzieci, które rzadko chorują?
Ruch na świeżym powietrzu to jeden element. Dr Katiraei dokłada do niego kilka codziennych nawyków, które nic nie kosztują.
Stała pora snu, także w weekendy. Dzieci, które rzadko chorują, kładą się spać codziennie o tej samej godzinie. Te w wieku szkolnym potrzebują od 9 do 12 godzin snu. Zmęczony organizm słabiej broni się przed wirusami, więc sobotnie zarywanie wieczoru szybko się mści.
Mycie rąk zaraz po wejściu do domu. Skoro wirusy przynosi się z sal i klas, najlepiej zatrzymać je w łazience. Zanim dziecko sięgnie do lodówki albo po tablet, niech umyje ręce mydłem przez 20 sekund. Warto pilnować też grzbietów dłoni, o których łatwo zapomnieć.
Pytanie o witaminę D. Od jesieni aż do wiosny słońca jest bardzo mało. Zamiast kupować kolorowe żelki z witaminami, zapytaj lekarza, czy twoje dziecko potrzebuje witaminy D. Według pediatry to jedyny suplement, o który w tym okresie warto dopytać.
Na talerzu najlepiej sprawdzają się warzywa, owoce, białko i pełne ziarna. Taka zwykła, codzienna kuchnia daje dziecku więcej niż najładniej opakowane witaminy.
